we draaien de weg af en vervolgen in rustig tempo, de auto knarst over het terrein een stofwolk achterlatend.

het is december 1998, in de grootste stad van afrika is men bezig met de voorbereidingen voor het suikerfeest maar ik heb het geluk met een privechauffeur en gids dit wonder der ”klassieke bouwkunde” te mogen bezoeken.

we stoppen voor de ingangszijde en ik moet even zoeken waar de ingang is want de tand des tijds heeft behoorlijk ”geknaagd” aan dit imposante bouwwerk.

Doa blijft beneden wachten als ik met de chauffeur de klim begin over het geimproviseerde trapwerk. het is ramadan zegt ze en ik begrijp dat meteen.

bij de ingang aangekomen begroet ik de bewaker in de bekende jalaba en we krijgen een zaklantaarn aangereikt.

voor het vierkante gat staand bepaal ik hoe ik het beste de afdaling kan beginnen en het wordt voorwaarts. gaande weg wordt het al snel duidelijk dat dat niet bepaald een goede keuze is geweest.

halverwege komt er tot mijn verbazing iemand naar boven en er lijkt een probleem te ontstaan. met  moeite passeren we elkaar en hij legt uit dat ik beter achterwaarts kan afdalen. dit gaat beter, alleen zie je dan niet goed waar je naar toe gaat.

als ik eindelijk het einde van de schacht bereik stap ik in een soort vertrek, maar het is aardedonker zonder meegenomen licht en de chauffeur begint zijn zoektocht naar wat? Hij schijnt op de wand en ik bewonder de precisie waarmee de enorme blokken op elkaar aansluiten, er kan geen ansichtkaart tussen!

we moeten nu een ijzeren trap op om verder te komen en even later zie ik in het licht de sporen van hakwerk in een soort ronde wand. de ruimte waar we staan blijkt het einde van een donker avontuur dat in een ver verleden door of grafrovers of archeologen moet zijn aangegaan. Door de duisternis is het lastig oriënteren en het blijft onduidelijk waar men op uit is geweest.

later las ik in een boek dat we op de mummiekamer hadden gestaan iets waar ik mij een beetje ongemakkelijk bij voelde want…………………….

de rode pyramide van koning snefroe was de eerste echte pyramidevorm en staat samen met de knikpyramide [constructiefout] in dashur, even ten zuiden van cairo.

de meeste toeristen bezoeken natuurlijk die van gizeh maar ik bezocht ook de trappyramide van koning djoser even verderop in sakkara.

daar begint mijn kroniek der geneeskunde want imhoteb was de arts van deze koning en er zijn sporen gevonden van mogelijke eenvoudige hersenoperaties.